Een nieuwe ochtend (Rianne Manten)

20 juni 2022

Er was eens een nacht

Nazomer, warm en bloemig

Op een idyllische plek in de natuur

Maanlicht, kampvuur, jij en ik

 

Een nacht

Waarbij alle sterren samenvielen

De energie versmolt in tijdloosheid

Vanuit een bedding van puur gelukzaligheid

 

Een nacht

Waarbij wij samen non stop de liefde vierden

Buiten, bij het kampvuur onder de sterren

Vergezeld door liefdevolle wezens

 

Een nacht

Waarbij alles waarvan ik wist dat het bestond

Ineens op celniveau voelbaar was, aanwezig

Zuivere penetratie op zielsniveau

 

Er was eens een ochtend

Waarbij ik wakker werd vanuit diep weten

Dat ik klaar was om te sterven

Vanuit diepe innerlijke vrede

 

Er was eens een andere nacht

Inmiddels winter en koud

Onwennig op een onbekende plek

Maanlicht, digitaal vuurtje op de tv, jij en ik

 

Een nacht

Waarbij alle sterrenstelsels uit elkaar spatte

Ongrijpbaar, onlogisch en onrustig

Vanuit een bedding van onzuiverheid

 

Een nacht

Waarvan ik wist dat die zou komen

Vanuit diep weten

Onomkeerbaar door liefdeloze krachtvelden

 

Een nacht

Waarbij ik elke minuut mocht aankijken

Langzaam, aftellend, genadeloos

Pure eenzaamheid, jij slapend naast mij

 

Een nacht

Waarvan ook de ochtend weer kwam

Met een afscheid zonder veel woorden

Een laatste blik, zielloze energie

 

Weken verder, wederom is het nacht

Waarbij de zwangere leegte zich omhult voelt

Ik mijzelf mag koesteren in mijn eigen schoot

De nieuwe ochtend zachtjes verwelkomend

 

Dankbaar.

The Art of Life!

Rianne

Deel dit!

Een bericht schrijven

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.